Ook dat nog!

Vanmorgen stond onze wereld even stil. We kregen rond 7:45 uur telefoon. Jitse was met zijn fiets gevallen. Wellicht uitgegleden op een natte witte wegmarkering vol met kiezelsteentjes. Zijn vrienden hebben dit op een fantastische volwassen manier opgevangen. Hielpen Jitse, enkelen fietsten snel naar school om leerkracht te halen, ... Bovendien was er ook een meneer die het zag gebeuren die gestopt heeft en ons heeft opgebeld. Tegen de tijd dat wij er waren, was de spoedarts er al bij (woonde daar in de buurt en kwam er op weg naar zijn ziekenhuis voorbij), eerste zorgen waren toegediend en de 100 was al ter plaatse. Eenmaal in het ziekenhuis stelde men vast dat er een barstje was in de elleboog, werd de knie genaaid met 5 hechtingen, spiksplinternieuwe bril kapot en neus, gezicht en handen geschaafd, ... Dat was pas schrikken zeg.
Jitse hield zich heel kranig en begon ook stilaan te lachen. Tof. 's Namiddags wou hij ook opnieuw naar school gaan. Papa, het zijn de eerste lessen. Schitterend. Vanavond was hij wel doodop, maar het komt wel goed.

Taxibedrijf Mieke breidt uit!


Morgen lees ik wellicht deze tekst nog even na, wou er al iets opzetten, maar heb geen tijd gehad. Na de middag heb ik dan geslapen, kreeg ik bezoek, ben naar dokter geweest, samen naar verjaardagsdrink van Sies geweest en ben ik om 21:30 uur in bed gekropen. Nu sluit ik af. En nichtje, sinds lang nog eens een glas wijn gedronken. 't Smaakte. 


Vlekjes