Sneller dan verwacht weer op de blog. En met goed nieuws. De naald in de hooiberg is gevonden, ze is binnen!
Planning zal als volgt verlopen: morgen donderdag binnen om 17 uur. De puntjes worden weer op mijn hoofd geplaatst. Om half zes worden de puntjes gefixeerd door de MRIscan. Vrijdag gebeurt de biopsie.
Nu ga ik slapen, in mijn eigen bed. Ongelooflijk hoe de geur van je slaapkamer je beroert... Slaapwel.
woensdag 1 september 2010
Heen en weer
Veel nieuws is er nog niet te rapen, maar ik mag voor anderhalve dag naar huis. Joepie. Straks ben ik thuis als de kindjes van school komen, dat zal een verrassing zijn. En wat zie ik er naar uit om de verhalen te horen over meneer die en mevrouw dat... Eventjes weer mogen deelnemen aan de gewone, dagdagelijkse wereld.
Hoe het verder verloopt is nog niet duidelijk. Dokters wachten nog op bevestiging van levering naald. Maar het ziet er naar uit dat vrijdag de biopsie wordt uitgevoerd. Op de ene of andere (voor mij minder comfortabele) manier. Morgenavond dus binnen. Want de scan moet opnieuw gemaakt worden in functie van die biopsie. Ik zie het weer volledig zitten, die vakantie naar huis zal me (ons allemaal) ferm veel deugd doen.
Ondanks de flater van het UZ toch een pluim. Het verplegend personeel is te bewonderen, de dokters leven mee, het (voor mij weinige) eten is lekker, kamers zijn rustig en mooi, ... 'k Heb hier een enig uitzicht over Gent. Belfort, de boekentoren van van de Velde, Sint-Baafs, en werklieden die van hun koffiepauze zitten te genieten boven op het dak midden in de zon. Ze hebben gelijk, dat ze maar doen...
Ik stop er nu mee, anders ben ik niet klaar als Mieke hier aankomt om me op te pikken. Vanavond laat ik misschien nog iets achter met meer definitief nieuws.
Nichtje, de toon is goed zeker ;-)
Als achtergrond muziekje had ik het refrein 'Heen en weer' van Drs. P in gedachten. Knotsgek.
Hoe het verder verloopt is nog niet duidelijk. Dokters wachten nog op bevestiging van levering naald. Maar het ziet er naar uit dat vrijdag de biopsie wordt uitgevoerd. Op de ene of andere (voor mij minder comfortabele) manier. Morgenavond dus binnen. Want de scan moet opnieuw gemaakt worden in functie van die biopsie. Ik zie het weer volledig zitten, die vakantie naar huis zal me (ons allemaal) ferm veel deugd doen.
Ondanks de flater van het UZ toch een pluim. Het verplegend personeel is te bewonderen, de dokters leven mee, het (voor mij weinige) eten is lekker, kamers zijn rustig en mooi, ... 'k Heb hier een enig uitzicht over Gent. Belfort, de boekentoren van van de Velde, Sint-Baafs, en werklieden die van hun koffiepauze zitten te genieten boven op het dak midden in de zon. Ze hebben gelijk, dat ze maar doen...
Ik stop er nu mee, anders ben ik niet klaar als Mieke hier aankomt om me op te pikken. Vanavond laat ik misschien nog iets achter met meer definitief nieuws.
Nichtje, de toon is goed zeker ;-)
Als achtergrond muziekje had ik het refrein 'Heen en weer' van Drs. P in gedachten. Knotsgek.
dinsdag 31 augustus 2010
Geduld²
Wat moet je daar nu over schrijven? De omstandigheden zitten niet mee. Om 17 uur terug naar operatiekwartier. Tafeltje halen, tafeltje weer weg. Verplaatst van wachtruimte naar ontwaakruimte. 'k Voelde de bui al hangen. Wachten op dokters. Verdict, biopsie wordt uitgesteld. Tegenslag.
De neurochirurg wil niet tot actie overgaan voordat hij de juiste naald heeft. Dat is het probleem. Hij vroeg me of we konden uitstellen tot hij zekerheid krijgt van levering. Indien dit nog binnen de drie dagen kan geleverd worden, zou de biopsie vrijdag plaats vinden. Indien dit nog weken zou duren, zouden ze overgaan tot het alternatief dat men reeds bedacht heeft, maar eerder omslachtig is, en bovendien niet comfortabel is voor de patiënt.
Ik neem het sportief op. 'k Ben blij dat men niet overgaat tot improviseren en echt bekommerd is om mij. Het is te delicaat. Het beschadigen van de spraakfunctie moet gewoon vermeden worden.
Hoe verloopt het verder. Morgen rond de middag meer nieuws denk ik. Indien naald leverbaar binnen korte termijn wordt er vrijdag biopsie genomen. Dan kan ik morgen voor twee dagen naar huis. Indien de leveringstermijn te groot is, gaan ze over tot het alternatief.Timing is hier weer onzeker want er moeten dan ook nog bijkomende scans worden genomen. In elk geval ik moet morgen weer nuchter zijn. Ik ben standby.
Het positieve (ja, nichtje dat lukt nog) is dat er niet echt heel veel haast bij is (zo interpreteer ik zijn woorden). Dus ik ben misschien nog niet bij de slechtste. Tweede element ik heb na 24 uur kunnen eten, een koude spaghetti. Maar lekker dat hij was. 'k Heb nog een roze pudding voor dessert. Hou ik voor straks.
Mannekes, ik doe jullie wat aan hé. Wachten. 't Is te hopen dat ik morgen meer en duidelijker nieuws op de blog kan plaatsen. Sorry voor de spanning. Maar 't is voor mij. Voor ikke. Ze hebben maar één kans en die moeten ze voor de volle 100% kunnen benutten. Geen fouten. Daarom wil ik dan ook wel wachten. Morgen de volgende rit!
Vlekjes
De neurochirurg wil niet tot actie overgaan voordat hij de juiste naald heeft. Dat is het probleem. Hij vroeg me of we konden uitstellen tot hij zekerheid krijgt van levering. Indien dit nog binnen de drie dagen kan geleverd worden, zou de biopsie vrijdag plaats vinden. Indien dit nog weken zou duren, zouden ze overgaan tot het alternatief dat men reeds bedacht heeft, maar eerder omslachtig is, en bovendien niet comfortabel is voor de patiënt.
Ik neem het sportief op. 'k Ben blij dat men niet overgaat tot improviseren en echt bekommerd is om mij. Het is te delicaat. Het beschadigen van de spraakfunctie moet gewoon vermeden worden.
Hoe verloopt het verder. Morgen rond de middag meer nieuws denk ik. Indien naald leverbaar binnen korte termijn wordt er vrijdag biopsie genomen. Dan kan ik morgen voor twee dagen naar huis. Indien de leveringstermijn te groot is, gaan ze over tot het alternatief.Timing is hier weer onzeker want er moeten dan ook nog bijkomende scans worden genomen. In elk geval ik moet morgen weer nuchter zijn. Ik ben standby.
Het positieve (ja, nichtje dat lukt nog) is dat er niet echt heel veel haast bij is (zo interpreteer ik zijn woorden). Dus ik ben misschien nog niet bij de slechtste. Tweede element ik heb na 24 uur kunnen eten, een koude spaghetti. Maar lekker dat hij was. 'k Heb nog een roze pudding voor dessert. Hou ik voor straks.
Mannekes, ik doe jullie wat aan hé. Wachten. 't Is te hopen dat ik morgen meer en duidelijker nieuws op de blog kan plaatsen. Sorry voor de spanning. Maar 't is voor mij. Voor ikke. Ze hebben maar één kans en die moeten ze voor de volle 100% kunnen benutten. Geen fouten. Daarom wil ik dan ook wel wachten. Morgen de volgende rit!
Vlekjes
Geduld
Nog wat tijd voor een schrijfselke. Werd om 14 uur naar operatiekwartier gebracht. Ik werd er voorbereid, infuus, kousen, spuitje, .... en dan kwam verpleegster zeggen dat ik nog wat geduld zal moeten hebben. Problemen met het materiaal. Het is nog niet (voldoende) gesteriliseerd. Terug naar af. Nog twee à twee en een half uur geduld. Hopelijk. Maar de biopsie wordt vandaag uitgevoerd, het team staat klaar.
Anders dag goed doorgekomen. Heb kunnen afwisselen tussen lezen en muziekbeluisteren. Ook wat geslapen. Nu probeer ik me af te leiden met wat te schrijven en straks naar de Ronde van Spanje te kijken. Maar vooral wat te rusten. Slaapwel en tot morgen.
Anders dag goed doorgekomen. Heb kunnen afwisselen tussen lezen en muziekbeluisteren. Ook wat geslapen. Nu probeer ik me af te leiden met wat te schrijven en straks naar de Ronde van Spanje te kijken. Maar vooral wat te rusten. Slaapwel en tot morgen.
Honger
Goede nachtrust gehad. Heb in twee grote blokken geslapen. De helaasheid heeft me tussendoor onderhouden met de figuur van Roy Orbison. Machtig geschreven, zo eerlijk, direct. 't Is mijn eerste boek van Dimitri Verhulst. Moet ik zeker nog lezen.
Mijn buurman is lekker aan het ontbijten. Roos, die koffie ruikt zo lekker, haal jij hem?
Sorry, voor mij nu even niet. Mag niet, maar morgen smaakt hij nog zo goed! 'k Heb honger lijk een paard en mijn maag is precies een dierentuin. Ze knort niet alleen, ze brult, sist, ratelt, ... En op de koop toe is de diëtiste hier net geweest. Morgen krijg ik pudding, boontjes, kalkoen, vers brood met kaas, confituur, yoghurt, koekjes, salami, ...
't Is nu rond de klok van negen. Nog een uur of drie wachten. Mijn tijd kan ik wel gebruiken. Nog snel een blogske doen. Ondertussen muziek beluisteren ter voorbereiding van ons privé concertje. 'k Zie er echt naar uit. Hopelijk kan ik het fysiek aan. 't Komt wel snel. Maar kijk er echt wel naar uit. Muziek, de motor, de olie, de warmte, vuur, kracht. 't Zou geen leven zijn zonder. 'k Zeg het zo dikwijls aan onze poulains. Luisteren en als het kan, doen, of toch alvast proberen. Ik sluit nu af, moet nog krant lezen, luisteren en De helaasheid uitlezen.
Mijn buurman is lekker aan het ontbijten. Roos, die koffie ruikt zo lekker, haal jij hem?
Sorry, voor mij nu even niet. Mag niet, maar morgen smaakt hij nog zo goed! 'k Heb honger lijk een paard en mijn maag is precies een dierentuin. Ze knort niet alleen, ze brult, sist, ratelt, ... En op de koop toe is de diëtiste hier net geweest. Morgen krijg ik pudding, boontjes, kalkoen, vers brood met kaas, confituur, yoghurt, koekjes, salami, ...
't Is nu rond de klok van negen. Nog een uur of drie wachten. Mijn tijd kan ik wel gebruiken. Nog snel een blogske doen. Ondertussen muziek beluisteren ter voorbereiding van ons privé concertje. 'k Zie er echt naar uit. Hopelijk kan ik het fysiek aan. 't Komt wel snel. Maar kijk er echt wel naar uit. Muziek, de motor, de olie, de warmte, vuur, kracht. 't Zou geen leven zijn zonder. 'k Zeg het zo dikwijls aan onze poulains. Luisteren en als het kan, doen, of toch alvast proberen. Ik sluit nu af, moet nog krant lezen, luisteren en De helaasheid uitlezen.
maandag 30 augustus 2010
Punthoofd
Allez vooruit. Hier lig ik dan met acht punten op mijn hoofd. Klaar voor de start. De MRI was oké, punten ingescand, bloedstalen oké, stolling oké, en een laatste keer gegeten. Gene Omer vandaag. Chirurg gezien. Was heel duidelijk in uitleg, Vertelde het verloop van de biopsie, waarom het zo belangrijk is en dat dit nog een belangrijke en noodzakelijke stap is in het proces. Ze wezen me ook op een aantal risico’s. Maar daar gaan we natuurlijk niet van uit.
Zal er wel zeer vermoeid uitkomen. Misschien om 19 uur op de kamer. Dat zou alweer een goed teken zijn. Dan wordt het een lastige nacht met voortdurend slaaponderbrekingen. Ter controle van mogelijke bloedingen en koorts maken ze me om de twee uur wakker.
Wellicht blijf ik tot vrijdag hier. ‘k Zal veel moeten rusten, want mijn hersenen zullen vermoeid zijn na de ingreep. Yes, ‘k Heb er!!
In de week van 10 september zit het team samen en krijg ik wellicht uitsluitsel van wat volgt. Ik zag wat hoop in de ogen van de chirurg. Ik trek mij er weer aan op en heb er echt vertrouwen in. Dat karreke mag vertrekken. Druk nu maar op de knop. Go!
Mijn schrijfsels zijn niet van je dat, maar ik heb wat moeite om me te concentreren. Maar voor ik afsluit nog iets voor mijn nichtje. Vanmorgen de collega's gezien. Tof. De school is klaar om te starten. Ge voelt dat! En dan waar ik het gisteren ook over had. Ons nieuw rapport. Dat is knap hoor Greta. Dat je dat kan, ik zou er een punthoofd van krijgen (oei, dat is erover zeker?). En dan mijn lesrooster, schitterend. 'k Wil er direct aan beginnen, maar nog wat (veel?) geduld. En mocht het niet direct lukken, 'k spaar het op voor volgend jaar.
Wat nog positiever is, is de digitale media. Al mijn scepsis even overboord gegooid en 'k haal er nu toch heel wat voordelen uit. Mieke alweer merci. Zo heb ik toch ons Janne en Jitse gezien. Ze blonken weer in hun vel. Nu ga ik afsluiten want ik ga Boer zoekt vrouw dit schooljaar toch eens volgen! 'k Zal er wellicht tijd voor hebben. Kom ik dan eens op de koffie tijdens de speeltijd, Nadine, dan kan ik het gesprek volgen, hé.
Voor iedereen die dit leest en met mij (en ons gezinneke) meeleeft, een warme knuffel, een dikke zoen, nen high five, een knipoog, ne smoelentrek, ... en vooral veel vlekjes!
PS: Wellicht lukt het me morgen niet om te bloggen, maar Mieke neemt wat over om korte info te geven (als ze die al te pakken krijgt).
Zal er wel zeer vermoeid uitkomen. Misschien om 19 uur op de kamer. Dat zou alweer een goed teken zijn. Dan wordt het een lastige nacht met voortdurend slaaponderbrekingen. Ter controle van mogelijke bloedingen en koorts maken ze me om de twee uur wakker.
Wellicht blijf ik tot vrijdag hier. ‘k Zal veel moeten rusten, want mijn hersenen zullen vermoeid zijn na de ingreep. Yes, ‘k Heb er!!
In de week van 10 september zit het team samen en krijg ik wellicht uitsluitsel van wat volgt. Ik zag wat hoop in de ogen van de chirurg. Ik trek mij er weer aan op en heb er echt vertrouwen in. Dat karreke mag vertrekken. Druk nu maar op de knop. Go!
Mijn schrijfsels zijn niet van je dat, maar ik heb wat moeite om me te concentreren. Maar voor ik afsluit nog iets voor mijn nichtje. Vanmorgen de collega's gezien. Tof. De school is klaar om te starten. Ge voelt dat! En dan waar ik het gisteren ook over had. Ons nieuw rapport. Dat is knap hoor Greta. Dat je dat kan, ik zou er een punthoofd van krijgen (oei, dat is erover zeker?). En dan mijn lesrooster, schitterend. 'k Wil er direct aan beginnen, maar nog wat (veel?) geduld. En mocht het niet direct lukken, 'k spaar het op voor volgend jaar.
Wat nog positiever is, is de digitale media. Al mijn scepsis even overboord gegooid en 'k haal er nu toch heel wat voordelen uit. Mieke alweer merci. Zo heb ik toch ons Janne en Jitse gezien. Ze blonken weer in hun vel. Nu ga ik afsluiten want ik ga Boer zoekt vrouw dit schooljaar toch eens volgen! 'k Zal er wellicht tijd voor hebben. Kom ik dan eens op de koffie tijdens de speeltijd, Nadine, dan kan ik het gesprek volgen, hé.
Voor iedereen die dit leest en met mij (en ons gezinneke) meeleeft, een warme knuffel, een dikke zoen, nen high five, een knipoog, ne smoelentrek, ... en vooral veel vlekjes!
PS: Wellicht lukt het me morgen niet om te bloggen, maar Mieke neemt wat over om korte info te geven (als ze die al te pakken krijgt).
zondag 29 augustus 2010
Gordel om!
Morgen doen we weer verder. Eindelijk. Eerst nog even langs school. Benieuwd naar het nieuwe rapportsysteem van ons Greta. En daarna nog een personeelsvergadering. 'k Ga ze nog eens allemaal zien, de, mijn collega's. Allemaal gespannen voor hun nieuw lesrooster, nieuwe klasgroepen, leerstof, de start. Vreemd om het niet echt te delen. En 'k wilde zo graag. Mijn start wordt dit jaar uitgesteld. Spijtig. 'k Had echt goesting. 'k Geef weer les aan de leerlingen van ons 2MODd van twee jaar terug. hé Mieke W. dat was toch een ferme klas. Een beetje geduld gasten, ik kom wel. En we gaan zeker weer leuke dingen doen, nog leuker. Maar first things first.
Morgen in de late namiddag nog wat testen, proeven, waarschijnlijk ook nog een gesprek en dan dinsdag de biopsie. Het mag, het mag vooruit gaan zodat we kunnen starten met een behandeling. Wat het nieuws ook zal zijn. 'k Wil starten, weet je. Niet meer wachten. 'k Moet er toch passeren.
Het is precies alsof ik plaats heb genomen in een wagentje van de achtbaan. Ik zit klaar, gordel om. Klik van het slot gehoord. Ik kan er niet meer uit. 'k Hoor het ratelen van de tandwielen en nu is het wachten tot mijn wagentje er zich in vastklikt. Wachten tot er op go wordt gedrukt. Eenmaal boven word ik losgelaten. Wat er dan komt, weet ik niet. Wellicht veel akelige bochten, hobbelig parcours, ongemakken van het schudden, overkop gaan, remmen, optrekken, misselijk, hoe lang duurt dat hier nog, handen nog wat harder vastklampen, het uitschreeuwen van schrik, ... Maar ergens is dat einde. Ergens stopt dat karrektje. Hopelijk roept er niemand nog ne kjè! En dan met wankele, trillende benen die eerste passen zetten, vaste grond voelen, omkijken hoe de anderen dat verteerd hebben, even een bank zoeken en bekomen... En dan blij zijn dat het achter de rug is en denken dit doe, wil ik nooit meer!
Nichtje, positief. Alweer vele berichten en telefoontjes. Allemaal vrienden die aan de uitgang staan wachten. Hoe komt hij van die achtbaan, hoe heeft hij dat verteerd? Welk vat moeten we aanslaan en kunnen we er al een tappen?
Ja, een toffe dag gehad. Nog geskyped met Jitse en vanavond Janne bij de kwetterende danseresjes afgezet. Fijn om hen bezig te zien.
En vanmiddag samen met mijn Mieke nog eens getafeld in het rustige De Herder. Hoh, Mieke wat was het weer gezellig, wij met ons tweetjes. Dat smaakt toch altijd... en vooral naar MEER!
(tedju)
Morgen in de late namiddag nog wat testen, proeven, waarschijnlijk ook nog een gesprek en dan dinsdag de biopsie. Het mag, het mag vooruit gaan zodat we kunnen starten met een behandeling. Wat het nieuws ook zal zijn. 'k Wil starten, weet je. Niet meer wachten. 'k Moet er toch passeren.
Het is precies alsof ik plaats heb genomen in een wagentje van de achtbaan. Ik zit klaar, gordel om. Klik van het slot gehoord. Ik kan er niet meer uit. 'k Hoor het ratelen van de tandwielen en nu is het wachten tot mijn wagentje er zich in vastklikt. Wachten tot er op go wordt gedrukt. Eenmaal boven word ik losgelaten. Wat er dan komt, weet ik niet. Wellicht veel akelige bochten, hobbelig parcours, ongemakken van het schudden, overkop gaan, remmen, optrekken, misselijk, hoe lang duurt dat hier nog, handen nog wat harder vastklampen, het uitschreeuwen van schrik, ... Maar ergens is dat einde. Ergens stopt dat karrektje. Hopelijk roept er niemand nog ne kjè! En dan met wankele, trillende benen die eerste passen zetten, vaste grond voelen, omkijken hoe de anderen dat verteerd hebben, even een bank zoeken en bekomen... En dan blij zijn dat het achter de rug is en denken dit doe, wil ik nooit meer!
Nichtje, positief. Alweer vele berichten en telefoontjes. Allemaal vrienden die aan de uitgang staan wachten. Hoe komt hij van die achtbaan, hoe heeft hij dat verteerd? Welk vat moeten we aanslaan en kunnen we er al een tappen?
Ja, een toffe dag gehad. Nog geskyped met Jitse en vanavond Janne bij de kwetterende danseresjes afgezet. Fijn om hen bezig te zien.
En vanmiddag samen met mijn Mieke nog eens getafeld in het rustige De Herder. Hoh, Mieke wat was het weer gezellig, wij met ons tweetjes. Dat smaakt toch altijd... en vooral naar MEER!
(tedju)
Abonneren op:
Posts (Atom)