Voila, ik lig uitgeteld in de zetel. Was alweer een drukke dag, Gullegem Koerse. Deze namiddag ferm genoten van het mooie weer. Ik plande een fikse wandeling langs het parcours van de koerse, om uiteindelijk aan de meet onze Gilbert te zien winnen. Leuk om te zien hoe onze wielervedetten er echt voor gingen. En wat moet dat toch geven als je als jonge gast naast die gasten moogt fietsen? Ferm gereden Robbe Deleu!
Zo probeer ik mijn (wacht)dagen te vullen. Met leuke to do-tjes? Zoals morgen. Morgennamiddag is het mannendag: samen met de mannelijke collega's op stap. Wat het wordt, weten we niet. Ik ben benieuwd. En 's avonds vertrekken we met ons gezin naar zee. Wat is dat lang geleden... Zal ons ferm deugd doen.
Ik heb van de laatste dagen genoten. Ik kan enorm veel rusten, slaap bijna de klok rond. In het weekend heb ik genoten van communiefeesten bij vrienden. Maandag heb ik dan weer een aangenaam en interessant gesprek gehad met een Mieke die ook een hersentumor heeft. Een ongelooflijke krachtige en positieve vrouw. Daar kan ik nog iets van opsteken.
Veel positieve zaken, maar ook minder toffe dingen vielen ons te beurt. Huguette, de schoonmoeder van mijn zus en onze vroegere buurvrouw, heeft haar gevecht verloren. Moedig gestreden tegen een slepende ziekte, maar het heeft niet mogen zijn. Zaterdag 4 juni wordt ze begraven. We leven hier allemaal mee met de familie.
Tot ziens
Hans
Geen opmerkingen:
Een reactie posten