Een onvergetelijk weekend

We hebben een onvergetelijk weekend achter de rug. Ja, man, dat was nogal iets. Zaterdag zijn we 's avonds met ons vieren naar Brugge geweest. Het was een Middeleeuws spektakel in 1468, de trouw van Margaretha van York met Karel De Stoute. Wij waren uitgenodigd door Chantal en vzw OK aan de vorstentafel. Fantastisch gevoel. Heerlijke champagne, lekkere paté, groentesoep, varkensribbetjes en kippenboutjes,... met een hofnar, vogelshow, vuurspuwers, ridders, zangers....
Het was een fantastische avond.

 

Zondag was het communiefeest van Saare. Alweer een fantastisch feest. Lekkere cava, heel wat Omerkes, hapjes en vééééééél gezelligheid.

Maandag was het dan familiedag van Ortier. In de namiddag vertrokken we voor een wandeltocht met een wedstrijdje touwtrekken, een kazooronde en Schipper mag ik overvaren. De sfeer zat er echt in! Daarna gaven we het beste van onszelf met een concertje voor onze eigen familie. Het was machtig, prachtig en alweer fantastisch! Komende zondag 3 juni doen we het concertje nog eens over om 17.30u op de Ommegancksfeesten in Gullegem. Wie ons aan het werk wil horen, 't is 't moment!

Ook het concertje van het Ortdaer en de lekkere broodjes smaakten naar meer. Ongelooflijk.


Vandaag zijn we naar 'Gullegem Koerse' geweest, het WK onder de kermiskoersen. Samen met Henk heb ik de toer rondgefietst en zijn we alles blijven volgen tot Trintino moest winnen.

Hans

Genieten van de zon

Eindelijk, de zon! Heb nog eens mijn fiets uitgehaald en een klein fietstochtje gemaakt. Deed deugd.

En nu nog met de mannen naar de sauna... nog meer genieten!

Hans

Niet te geloven

"Mo Hans toch, ge ziet er zo goed uit", "'t is toch niet te geloven, zie je hier zitten". Dat hoor ik constant. En inderdaad, ik voel me momenteel heel goed. Op tijd wat bijslapen, de pijn onder controle houden en vooral genieten! Dat is wat me nu te doen staan!
En zie, ik ben zelfs aan het typen!

We hebben een hele drukke week achter de rug. Eerst en vooral het vormsel van Fran. Schitterend feest. Zondag moederdag met een lekkere kreeft bij oma Lia en 's avonds het spektakel van het jaar: Krea Around The World. Een prachtig dansoptreden. Maandag repetitie met Ortier. Het ging alweer beter dan de vorige keer. Dinsdag naar de pensioencommissie. En geslaagd, ben goedgekeurd voor 8 maanden. Dinsdagavond onze glorieavond voor het combo, examen. Mieke en Jitse hoorden en zagen dat het goed was. Punten ken ik nog niet.

Woensdag was onze jaarlijkse Mannendag van SPWe. We zijn van Gent gaan proeven. Maar het hoogtepunt van de dag beleefde ik 's avonds toen ik thuis de mysterieuze doos die ik kreeg, openmaakte. Heel wat collega's postten er een kaartje in. Zalig, ontroerend, ... Ook de andere kaartjes, berichtjes en mailtjes die we thuis toegestuurd kregen, zelfs uit onverwachte hoeken, deden ons heel veel deugd.
Donderdag eerst de communie van Remi (met een schitterende vertolking van God), verjaardag van Marthe en 's avonds verjaardagsetentje voor Ann, mijn zus.

Vrijdag was het rustdag om er dan gisteren weer in te vliegen: feest van Remi's communie. Weerom een prachtig feest met schitterend weer!

Vandaag is het rustdag en straks kijken naar de koers...

Met Mieke gaat het weer beter. Ze zat er eventjes door, kon niet meer eten en was fel verzwakt. Met wat medicatie komt ze er wel weer bovenop. Janne en Jitse doen ook hun best. Houden zich sterk.

Straks hebben we weer een drukke week voor de boeg. Heel wat activiteiten staan op de kalender. Het doet ons goed dat we veel te doen hebben.

Woensdag gaan we weer naar Leuven. Geen scan, maar de gewone toediening van de medicatie.

Vandaag is het me weer gelukt om zelf te bloggen. Dat doet deugd en is toch een stapje vooruit! En nu houden we vol!

groeten
Hans

Geen operatie meer

UZ Leuven, beige pijl, 4e verdieping, oncologisch dagcentrum B. Ze beginnen ons daar al te kennen. Helaas.

Vandaag gingen we met een sprankeltje hoop binnen, hoop op toch nog een operatie. Jammergenoeg deelde prof. Clement ons mee dat deze, na beraadslaging met prof. De Vleeschouwer, te risicovol zou zijn. De kans op een herseninfarct is zeer groot, de levenskwaliteit achteraf zou nog miniem zijn.

Het geluk staat echt niet aan onze kant. Weer een tegenslag.

Nu kunnen we alleen nog hopen dat de Avastin toch een beetje zijn werk doet nl. de tumor en het oedeem wat in toom houden. Maar voor hoelang nog? Over 6 weken weten we meer, dan wordt een nieuwe scan genomen...

Hans en Mieke

Toch even een stand van zaken

Nu we wat bekomen zijn van de eerste slag, kunnen we wat meer uitleg geven over wat we donderdag te horen gekregen hebben.

De dokter liet Hans eerst wat vertellen over zijn toestand, het ging al niet zo goed maar toen kwam ineens die zin "het is helemaal niet goed, zo slecht dat de chemokuur stopgezet wordt"... En toen werd het heel stil.
We voelden wel aan dat het niet al te best zou zijn maar dit, nee, dit hadden we niet meegerekend, nu nog niet. We wisten dat dit moment zou komen maar toch niet vóór kerstmis!

Hoe moet het nu verder?
Veel hoop is er niet meer. Een paar maanden, dat is het verdict. Hans zal nu nog tweewekelijks Avastin toegediend krijgen, een medicijn die ervoor zal zorgen dat het onderhoud van de bloedvaten rond de tumor geremd wordt en de druk in zijn hoofd wat minder wordt. Een vier/vijf patiënten per jaar reageren hier goed op en leven toch nog enkele maanden langer. Fingers crossed.
Maandag zit de tumorwerkgroep in Leuven samen om te kijken of er eventueel nog een operatie kan plaatsvinden, wellicht niet, te kort bij de vorige, maar je weet nooit. Een klein beetje hoop. Woensdag weten we meer.

Het is niet eerlijk, we hebben al veel gevloekt, dat mag nu toch hé? Huilen doen we bijna constant. We hadden, hebben nog zoveel plannen.
Onze reis naar Kroatië, waar we met de kinderen zo naar uitkeken (het zou de laatste reis zijn), mag helaas niet meer doorgaan.
Ons Janne wordt straks 18, feest! Jitse gaat op 1 september naar een nieuwe school, elektriciteit-elektronica, daar moet papa toch bij zijn. Janne begint straks aan haar studies bio-ingenieur in Gent, op kot. Papa moet haar kot toch kunnen helpen inrichten. 24 oktober, een datum waar we zo naar uitkijken. In onze agenda staat een groot feest gepland, we zijn dan 20 jaar getrouwd. En, Gerda en Ronny, we willen op oudejaarsavond zo graag nog eens samen met Hans naar 't Grenshof komen.
Verdomme toch!

Maar we moeten genieten, en dat proberen we. Gisteren was er familiefeest van de Vanhauwaerts. Met loden schoenen zijn we er toch naartoe gegaan. 't Heeft deugd gedaan, we hébben genoten, van kleine dingen, lieve woorden, met een lach en een traan.

En we genieten ook van alle steunbetuigingen die we van jullie krijgen. Ze doen zo'n deugd!

Together we are strong...

Hans en Mieke

Enkele maanden

Wat doe je als ze je zeggen dat je nog maar enkele maanden hebt?

Kubb-tornooi

Gisteren heeft Hans een fantastische dag beleefd. Het is hem gelukt om te gaan kubben met Ortier.

Twee spelletjes gewonnen, eentje gelijkspel, eentje verloren, doorgestoten naar de A-reeks maar daar werden ze eruit gewipt door één van de finalisten. Goed gespeeld dus, mooi weer, leuk gezelschap, lekkere hapjes (dankje Geert, Kathleen, Ann en Nathalie),... Kortom, een dag waar hij volop van genoten heeft.

En nu op naar morgen...

Mieke